Προτάσεις βιβλίων

Το νησί των δικαίων

nisi dikeon

Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον τρόμο που μας κατέλαβε μια νύχτα, ενόσω ήμασταν κρυμμένοι με τη μεγάλη μου οικογένεια σε ένα από τα σπίτια των χριστιανών συγχωριανών μας: ανακοινώθηκε ότι οι Γερμανοί είχαν εκδώσει μια διαταγή που έλεγε ότι όποιος Εβραίος συλλαμβάνονταν να κρύβεται θα πυροβολείται, ενώ αυτοί που τον έκρυβαν θα στέλνονταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Τότε, ένας από μας είπε ότι δεν ήταν δίκαιο να μείνουμε στο σπίτι εκείνο και να βάζουμε σε κίνδυνο τη ζωή και τη γαλήνη ηλικιωμένων ανθρώπων και μάλιστα γυναικών. Η απάντησή τους ήταν: «Όχι, πρέπει να μείνετε. Στο κάτω-κάτω, γιέ μου, γιατί η δική μας ζωή να είναι πολυτιμότερη από τη δική σας;

 

Περίμενέ με, θα γυρίσω...

227834

Οι άνθρωποι στο όνομα της ελευθερίας φυλακίζουν άλλους ανθρώπους, στο όνομα της ειρήνης πολεμούν και στο όνομα της αγάπης και της πίστης τους, αφαιρούν ζωές χωρίς έλεος.

 

Ρένα Ρώσση-Ζαίρη «Αστέρια στην άμμο» εκδόσεις Ψυχογιός

 b227150"Όσοι θέλουν να ονομάζονται γονείς έχουν άραγε τη ψυχική ωριμότητα να αναλάβουν τον ρόλο τους; Τα λάθη των γονιών μας τα κληρονομούμε. Οι πράξεις τους , ακόμη και η απουσία των πράξεων τους , καθορίζουν τη ζωή μας, το πώς θα εξελιχθεί, το πώς θα διαμορφωθεί».

 

Μυστική Διαθήκη

Όταν τελειώσεις το νέο βιβλίο της Ελένης Γαληνού«Μυστική Διαθήκη», νιώθεις ότι δεν γνωρίζεις τίποτε για τη πόλη που γεννήθηκες, που ζεις και περπατάς. Αποκαλύπτεται μπροστά σου μια άγνωστη Αθήνα με στοές, υπόγειες σήραγγες, εξωκκλήσια που δεν γνωρίζεις την ιστορία τους και ας περνάς συνεχώς από μπροστά τους.

 

Το νησί των δικαίων

Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον τρόμο που μας κατέλαβε μια νύχτα, ενόσω ήμασταν κρυμμένοι με τη μεγάλη μου οικογένεια σε ένα από τα σπίτια των χριστιανών συγχωριανών μας: ανακοινώθηκε ότι οι Γερμανοί είχαν εκδώσει μια διαταγή που έλεγε ότι όποιος Εβραίος συλλαμβάνονταν να κρύβεται θα πυροβολείται, ενώ αυτοί που τον έκρυβαν θα στέλνονταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Τότε, ένας από μας είπε ότι δεν ήταν δίκαιο να μείνουμε στο σπίτι εκείνο και να βάζουμε σε κίνδυνο τη ζωή και τη γαλήνη ηλικιωμένων ανθρώπων και μάλιστα γυναικών. Η απάντησή τους ήταν: «Όχι, πρέπει να μείνετε. Στο κάτω-κάτω, γιέ μου, γιατί η δική μας ζωή να είναι πολυτιμότερη από τη δική σας;

 

«Ένας από εμάς» της Νούλης Τσαγκαράκη από τις εκδόσεις Πνοή

Το βαθμολογώ ως διήγημα με 5. Όχι ότι δεν υπάρχουν κι άλλα διηγήματα που αξίζουν αυτό τον βαθμό. Τα μηνύματα και τα φορτισμένα συναισθήματα που μου έδωσε ως αναγνώστρια με οδήγησαν στο να το βαθμολογήσω μ’ αυτόν τον βαθμό χώρια που η γραφή της με καθήλωσε. Διαβάζοντας τα διηγήματα του νέου βιβλίου των Εκδόσεων Πνοή της Νούλης Τσαγκαράκη ένιωσα ένα σφίξιμο στο στομάχι. Όχι γιατί είναι τρομερά ή φρικιαστικά αλλά γιατί ο κάθε ήρωας των 16 διηγημάτων μπορεί να είναι κυριολεκτικά «Ένας από μας». Ποιος αλήθεια μπορεί να αμφισβητήσει ότι και τα διηγήματα μπορούν να ταρακουνήσουν με τα μηνύματα τους όταν το γράψιμο τους είναι άριστο; Διεισδύοντας μέσα στις καθημερινές ιστορίες της, ο αναγνώστης ζει σ’ ένα κόσμο ρευστό, μεταβαλλόμενο, τραγικά επικίνδυνο μερικές φορές. Οι ήρωες της συγγραφέως ντόπιοι ή αλλοδαποί παλεύουν με τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες της νέας εποχής. Δοκιμάζονται, αλληλεπιδρούν κι αλληλοεπηρεάζονται, αλλά κυρίως αναμετρώνται με τον ίδιο τους τον εαυτό και την ηθική τους υπόσταση στην προσπάθειά τους να παραμείνουν όρθιοι.

 

Θάλασσα φωτιά

Η θάλασσα φωτιά ήταν γι αυτούς εκείνες τις τραγικές στιγμές που φουρτούνιαζε κι ετοιμαζόταν να τους καταπιεί. Τότε που έπαιζαν κορώνα γράμματα την ζωή τους…

Και σ’ αυτό το βιβλίο της η συγγραφέας Ρένα Ρώσση-Ζαίρη δεν εγκαταλείπει τον ρόλο της παιδαγωγού. Όποιος αναγνώστης έχει διαβάσει προηγούμενα βιβλία της, βλέπει πόσο όμορφα διεισδύει στην ευαίσθητη παιδική ψυχή μα και στους γονιούς που πολλές φορές δεν είναι έτοιμοι για τον ρόλο που απέκτησαν. Γιατί άλλο είναι να γίνεσαι γονιός επειδή σε πιέζει η οικογένεια να γεννήσεις παιδιά κι άλλο να είσαι έτοιμος να πλάσεις χαρακτήρες έτοιμους για την συνέχεια του ανθρώπινου είδους.

 

Αγώνες κυριών

 

«Γιατί όσο συνεχίζεις να αγωνίζεσαι, η ελπίδα θα παραμένει ζωντανή.»
  Την Λία Ζώτου  και τον Θοδωρή Καραγεωργίου, ζευγάρι στην ζωή και την συγγραφή, τους παρακολουθώ από τα πρώτα τους βήματα και δεν το έχω μετανιώσει. Κάθε βιβλίο τους είναι κι ένα ταξίδι. Από την Καβάλα και την Ξάνθη μας ταξιδεύουν με το τελευταίο τους βιβλίο στην Κρήτη, στο Λασίθι. Το βιβλίο με κράτησε σε εγρήγορση και πραγματικά το «ρούφηξα» σε πολύ λίγες μέρες. Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά αφού εκτυλίσσεται στην αγαπημένη Κρήτη, στην περιοχή της Σητείας που ακόμη έχω το άρωμα της στην καρδιά μου. Και ο δεύτερος λόγος είναι  ότι  αναφέρεται και στους αγώνες των γυναικών σε μια εποχή, το 1896, όπου η γυναίκα ήταν δούλος στο σπίτι, δεν είχε λόγο και εννοείται δεν ψήφιζε…  

 

Το μυστικό της παλιάς φωτογραφίας

b225697
Πώς μια κιτρινισμένη φωτογραφία μπορεί να γεννήσει μνήμες; Τι είναι αυτό που μια φωτογραφία φέρνει στο χαρτί για να γίνει κτήμα των επόμενων γενεών; Ο Μάκης Πάνος έγραψε ένα βιβλίο 395 σελίδων που το «ρούφηξα» κυριολεκτικά. Με συνεπήρε το ιστορικό ταξίδι μέσα από τους ήρωες και τις προκαταλήψεις τους. Δεν έχω διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία του. Ήταν το πρώτο του και με κέρδισε αμέσως. Πολλές φορές βλέπουμε παλιές φωτογραφίες και ξεπηδούν ιστορίες, μνήμες καταχωνιασμένες, μυστικά που κρύβουν πολύ πόνο, προκαταλήψεις. Ο συγγραφέας βρήκε την ιστορία, τους ήρωες και έφερε σε επιφάνεια μυστικά που κρυβόταν για δεκαετίες πίσω από αυτή. 

 

Ο θρύλος του Ασλάν Καπλάν

b227213

«Ο Θρύλος του Ασλάν Καπλάν» είναι το νέο βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη από τις εκδόσεις Άγρα. Το να γράψω για την γλώσσα, τη ροή  και το ύφος του συγγραφέα είναι πιστεύω περριτό. Οι τούρκικες λέξεις που υπάρχουν διάχυτες μέσα στο βιβλίο δεν κουράζουν. Τετρακόσια χρόνια μας είχαν κατοχή. Μήπως δεν τις έχουμε ενσωματώσει στο λεξιλόγιο μας; Όσοι είναι αναγνώστες των 35 βιβλίων του, των μεταφράσεων καθώς και των άρθρων του τόσα χρόνια σε αξιόλογα λογοτεχνικά περιοδικά γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι από τους αξιόλογους λογοτέχνες  της Ελληνικής λογοτεχνίας. Και είναι οι φανατικοί αναγνώστες του. Άλλωστε , ότι τα βιβλία του εκδίδονται από τις εκδόσεις Άγρα είναι το διαβατήριο που  τον καθιστά ξεχωριστό.  

 

Σπύρος Πετρουλάκης «Αμαλία» από τις εκδόσεις Μίνωα

b226908

Ένα βιβλίο που διαβάζοντας το σε φορτίζει με έντονα συναισθήματα. Νιώθεις ότι όσο γυρνούν οι σελίδες,  γίνεσαι συμμέτοχος σε μια καθηλωτική ιστορία που σε  οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια που πολλές φορές σε τρομάζουν μα η περιέργεια δεν σ’ αφήνει να σταματήσεις αυτό το ταξίδι . Το διάβασα μόλις σε τρεις μέρες. Η αγωνία με κατέκλυσε. Όταν το τελείωσα δεν ήξερα ακόμη πού σταματά ο μύθος και πού αρχίζει η αλήθεια αφού όλα τα γεγονότα που διαδραματίζονται μπορούν άνετα να θεωρηθούν αληθινά.

 

Το χαμένο ταίρι

Πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο του Διονύση Λειμονή για ενήλικους και με κατάπληξε. Τον γνώριζα ως συγγραφέα παιδικών βιβλίων που τα καταφέρνει άριστα και τώρα με το «Χαμένο ταίρι» διαπίστωσα ότι τα καταφέρνει εξίσου καλά και με τους ενήλικες.

 

Ασημένια μάτια

 

Τελικά υπάρχει μια αόρατη δύναμη που καθορίζει την πορεία μας; Μπορούμε να αφεθούμε στην τύχη για να μας καθορίζει την ζωή;

Στα ιστορικά μυθιστορήματα οι λαοί οδηγούν την μοίρα τους και τίποτε δεν αφήνεται στην τύχη τους, στο πεπρωμένο τους. Ή αφυπνίζονται ή μένουν πειθήνια όργανα των μεγάλων της γης.

 

Το τελευταίο δείπνο στη Μύρνα

Πιεριέας συγγραφέας ο Μέλιος Πίτσιας ήρθε να με ξαφνιάσει λογοτεχνικά με την Μύρνα του. Φανταστικός ή πραγματικός ο τόπος δεν έχει σημασία. Το βαθμολογώ με 4 γιατί με συγκινούν οι ιστορίες με θρύλους και παραδόσεις, με αλήθειες και γεγονότα που μας βάζουν ως αναγνώστες να αναζητούμε την δική μας Μύρνα. Καλοδουλεμένο με άρτιο λογοτεχνικό λόγο σε παρασέρνει σε ένα τόπο πίσω από την ομίχλη με τους ανθρώπους του που σε οδηγούν να νοσταλγήσεις το παρελθόν, να ξανασκεφτείς τις επιλογές σου και να σχεδιάσεις το μέλλον σου.  

 

Οι δρόμοι της βροχής

b222633 Σε όσους αναγνώστες αρέσουν τα ιστορικά μυθιστορήματα , πιστεύω ότι το βιβλίο της Ελευθερίας Χατζοπούλου θα τους αγγίξει και θα τους συγκινήσει. Δεν είναι λίγες οι φορές που στη διάρκεια της ανάγνωσης φορτίστηκα συναισθηματικά. Γιατί; Ξετυλίγει την ιστορία μιας άγνωστης λογοτεχνικά Θράκης, επηρεασμένη από τις αφηγήσεις των γιαγιάδων της και των άλλων μεγαλύτερων γυναικών της πατρίδας της και τις έβαλε έντεχνα στο στόμα των ηρωίδων της. Η Σουμέλα η Πόντια, και η Βερονίκη η Αρμένισσα, κουβάλησαν το προσωπικό τους δράμα και το φορτίο της γενοκτονίας των συμπατριωτών τους στις αποσκευές τους.

 

Η ματωμένη αρχόντισσα

226772

«Τι είναι για μένα η Ελλάδα; Να, σαν να τη βλέπω τώρα δα μπροστά μου... Μια γυναίκα λεβέντισσα, μια γυναίκα αρχόντισσα που στέκει περήφανη κι αγέρωχη. Με τη λευκή την πουκαμίσα της, τη χρυσοποίκιλτη φορεσιά της. Μπορώ, θαρρείς, ν’ αγγίξω το υφάδι της. Μία γυναίκα στριμωγμένη στη γωνιά, απ’ όλους σας κυκλωμένη. Μα πάνω της βαστάει λεπίδι, και το ’χει πιότερο να πεθάνει παρά να πέσει στα βρομερά σας χέρια!»

 

Ιφιγένεια Τέκου «Το τελευταίο φως» από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Την Ιφιγένεια Τέκου την γνωρίζω αναγνωστικά από την αρχή της συγγραφικής της πορείας. Πριν λίγες ημέρες πήρα στα χέρια μου το νέο της βιβλίο  «Το τελευταίο φως» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Το διάβασα μέσα σε τρεις ημέρες. Δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου γιατί η ιστορία που εκτυλισσόταν μπροστά μου ήταν δυνατή ως προς τη πλοκή, κοινωνική και ψυχογραφική ως προς τα μηνύματα. 

 

«Κωδικό όνομα Ιαπετός» του Αντώνη Καρά - εκδόσεις Πνοή

 

Ο μικρός Ρασίντ, η μητέρα του, Σαΐντα, και ο Αμίρ κατευθύνονται προς τα σύνορα, σε ένα απεγνωσμένο ταξίδι προς τη Δύση. Στο κατόπι τους ένας Έλληνας ανθυπαστυνόμος, ένας πράκτορας της CIA και δύο ανελέητοι ασασίνοι από τα βάθη του Αφγανιστάν. Τι ιδιαίτερο έχει αυτό το παιδί σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα που στοιβάχτηκαν στην Ειδομένη τον σκληρό χειμώνα του 2016 ώστε να το αναζητούν τόσοι επικίνδυνοι άνθρωποι; Ήταν αρκετή η λάμψη των ματιών της Σαΐντα για να κάνει τον Αμίρ να απαρνηθεί τα πάντα για κείνη; Ποιο είναι το σκοτεινό μυστικό του Έλληνα αστυνομικού που απειλεί να τινάξει την αποστολή στον αέρα;

 

Σφαγείο Σαλονίκης

Το «Σφαγείο της Σαλονίκης» χαρακτηρίστηκε από τις εκδόσεις Ψυχογιός ως αστυνομικό μυθιστόρημα. Λυπάμαι πραγματικά που καθυστέρησα τόσο πολύ να το διαβάσω. Ως αναγνώστρια το ευχαριστήθηκα περισσότερο ως ιστορικό με έντονο το αστυνομικό στοιχείο.

 

Στα πέρατα της αντοχής

«Το μέλλον χαράσσεται από το παρελθόν αλλά επιδέχεται βελτίωση»

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Χριστίνας Ρούσσου μετά την «Ντουλμπέρα» με κέντρο αναφοράς την ιδιαίτερη πατρίδα της την Νάουσα Ημαθίας. Και το απόλαυσα. Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία που οι συγγραφείς γράφουν για τις άγνωστες πατρίδες τους βιβλιογραφικά, στους περισσότερους από εμάς. Σίγουρα, καθενός η πατρίδα έχει πολλά άγνωστα στοιχεία που θα ήθελα να γνωρίζω. Γι αυτό μου άρεσε η Χριστίνα Ρούσσου και την παρακολουθώ. Γιατί σκάλισε την ιστορία της πόλης της και μας πληροφορεί με ιστορικά, λαογραφικά, κοινωνικά στοιχεία ποια ήταν η Νάουσα και η Έδεσσα στο ξεκίνημα του 20ου αιώνα, στην τουρκοκρατούμενη ακόμη Μακεδονία χωρίς να μας «βομβαρδίσει» με στοιχεία που να μας κουράζουν.

 
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4