Προτάσεις βιβλίων

«Τα όνειρα τα πλέκεις με το βελονάκι» της Σέβης Τηλιακού

Γεννήθηκε στην Αθήνα και έζησε τα παιδικά και νεανικά της χρόνια στη Ρόδο όπου αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων(Α.Σ.Τ.Ε.Ρ.) και σπούδασε μουσική, βιολί και θεωρία, στο Εθνικό Ωδείο του Μανώλη Καλομοίρη. Από το 1958 ζει στην Αθήνα. Εργάστηκε για 5 χρόνια ως Ιπταμένη Συνοδός στην Ολυμπιακή Αεροπορία και από το 1967 ασχολείται επαγγελματικά με το στίχο. Διαθέτει πλούσια δισκογραφία σε συνεργασία με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες κι ερμηνευτές. Μαρινέλλα, Olympians, Βίκυ Λέανδρος, Χριστιάνα, Γιάννης Κατέβας….
Στο χώρο της λογοτεχνίας δραστηριοποιήθηκε από το 2007.Προηγούμενα βιβλία της που έχουν κυκλοφορήσει

(2010)-Αν είχες φύγει πιο νωρίς, Μελίχρυσος

(2008)-Η Βέρα στο βυθό, Καλλιέπεια

(2007)-Όταν η μικρή μου αδερφή..., Καλλιέπεια

Το σκηνικό που εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα είναι η Ρόδος, το αγαπημένο της νησί όπως η ίδια ισχυρίζεται. Πέντε γυναίκες οι πρωταγωνίστριες της!Μελίνα, Βαλασία, Λουκία, Χρυσή, Ρηνιώ!
Η Γυναίκα! Η πολύμορφη, η πολυδιάστατη, η απρόβλεπτη!
Οι ζωές τους, ξεκινώντας από διαφορετικές, χρονικές αφετηρίες, συναντιούνται σ’ ένα "κρίσιμο" σταυροδρόμι, στην ειδυλλιακή Ρόδο. Παρελθόν, παρόν και μέλλον, μέσα από βασανιστικούς, αδιέξοδους έρωτες, παλιές, σημαδιακές μνήμες και ένοχα φυλακισμένα μυστικά, υφαίνουν γύρω τους ένα ασφυκτικό δίχτυ που θα τις εγκλωβίσει σε απρόβλεπτες, δραματικές καταστάσεις.
Ανθρώπινες σχέσεις που δοκιμάζονται. Ανατροπές που ταράζουν τα φαινομενικά ήρεμα νερά. Φωνές από ένα ταραγμένο χθες που επανέρχονται, για να επιβεβαιώσουν πως ο χρόνος και η ζωή συμπλέκονται μοιραία σε μια αέναη, κοινή πορεία.
Μέσα από μια καταιγίδα συναισθημάτων και διλημμάτων, η Μελίνα θα καταλήξει τελικά στη διαπίστωση που θα σημάνει και την δική της προσωπική «απελευθέρωση".
"Η δική σου ζωή δεν έχει καμιά αξία, αν οι γύρω σου δεν έχουν ζωή. Ποτέ δεν θα νιώσεις ελεύθερη όσο αφήνεις στη φυλακή τους αυτούς που μπορείς να ελευθερώσεις".

  Άνοιξα το βιβλίο της με μια κάποια περιέργεια, θέλοντας να ανακαλύψω το πώς μία τόσο ταλαντούχα στιχουργός που έγραψε τις μεγάλες επιτυχίες της εποχής θα μπορούσε να εκφραστεί μέσα από τον πεζό λόγο, πώς θα κατόρθωνε να παρασύρει τον αναγνώστη της μέσα στις τετρακόσες τόσες σελίδες της ιστορίας της. Αντίκρισα ένα βιβλίο χωρίς βαρύγδουπες εκφράσεις και χωρίς περιττές λεπτομέρειες καταφέρνοντας  με ένα θαυμαστό τρόπο να μας γνωρίσει τους πρωταγωνιστές αλλά και τους υπόλοιπους ήρωες της ιστορίας της μέσα από την ηρεμία της καθημερινότητας ή τις ξαφνικές ανατροπές της. Μπορώ να το χαρακτηρίσω ως  ένα ύμνο για την αγάπη και τη φιλία. Μέσα από τις σελίδες του βλέπεις τους ήρωες με πάθη, προδοσίες, μυστικά, διλήμματα, συναισθηματικές εκρήξεις ακόμα και να οδηγούνται σε φονικό. Και στο τέλος αποζημιώνει τους ήρωες αλλά και τον αναγνώστη με την ποθητή λύτρωση.

Η αλήθεια είναι ότι με ξάφνιασε ο τίτλος και με έκανε να γυρίσω πίσω σε άλλες εποχές, τότε που ακόμα οι γυναίκες έπλεκαν πράγματι τα όνειρα αλλά και τις πίκρες, τις χαρές και τις λύπες, τις προσδοκίες και συχνά την οργή τους, πόντο-πόντο με το βελονάκι τους, χρησιμοποιώντας το κουβάρι τους για να πλέξουν το δικό τους μίτο της Αριάδνης, τον μίτο της επιβίωσής τους.

Η συγγραφέας έψαχνε αλήθειες να φέρει στο φως, από εκείνες τις αλήθειες που δίνουν μορφή μέσα μας κάθε φορά τη γνώση και μας επιτρέπουν να βελτιώσουμε την προσωπική και αισθητική μας ποιότητα.

Η γλώσσα που χρησιμοποιεί διαθέτει ένα μέτρο που δεν την κάνει ούτε υπερβολική, ούτε ανιαρή, ούτε ψεύτικη. Είναι μια γλώσσα που ρέει φυσική, όταν  χρειάζεται γίνεται τσεκουράτη αλλά πάντα ειλικρινής, μια και οι διαφορετικοί χαρακτήρες των ηρώων της εκφράζουν κάθε φορά τις δικές τους εμπειρίες, τα δικά τους όνειρα. Γράφει λιτά, γεμάτη αισθητικούς συμβολισμούς.

Ουσιαστικά μιλά για δύο παράλληλες ιστορίες που μας δίνουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε όλες τις διακυμάνσεις της γυναικείας φύσης και τη διαχρονικότητά τους καθώς το μυθιστόρημα κινείται με ευκολία ανάμεσα σε δυο κεντρικούς άξονες. Από τη μια έχουμε την ιστορία της Μελίνας, της νεαρής γυναίκας που επιλέγει να φύγει από την έως εκείνη τη στιγμή ζωή της, για να μπορέσει να επαναπροσδιορίσει τα δεδομένα της και από την άλλη την ιστορία δύο γυναικών, της μητέρας της και της Βαλασίας που η μοίρα τις χώρισε για εξήντα ολόκληρα χρόνια για να τις φέρει κοντά σε ένα τυχαίο γύρισμά της.

Όπως γράφει μεταξύ άλλων η συγγραφέας και κριτικός Τέσσυ Μπάιλα

«Η γυναίκα σύμβολο,  μάνα, ερωμένη, φίλη, η γυναίκα θύμα μιας εποχής, η γυναίκα που ζυμώνεται με την κατεστημένη κάθε εποχής τάξη πραγμάτων, η γυναίκα δυνάστης, η γυναίκα που προσπαθεί, επαναστατεί  και τελικά εκείνη ορίζει τη μοίρα της. Το βιβλίο μας παραθέτει με έναν αρμονικό τρόπο όλες αυτές τις εκφάνσεις της γυναικείας φύσης και μαζί δίνει μια ελπίδα,  ότι τελικά η ζωή ορίζεται όπως εμείς τη θέλουμε αρκεί να το πιστέψουμε και να την διεκδικήσουμε. Κι ας γράφει κάπου ότι «Ποτέ δεν θα νιώσεις ελεύθερη όσο αφήνεις στη φυλακή τους αυτούς που μπορείς να ελευθερώσεις». Το μήνυμα που ξεκάθαρο βγαίνει από το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ό,τι η απελευθέρωσή μας από ό,τι μας δυναστεύει είναι προϊόν μόνο της δικής μας, προσωπικής επανάστασης.

Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο και να πάρει τον δρόμο του εκεί που αξίζει να σταθεί…..Στις καρδιές των αναγνωστών!